Nad wszystko uśmiech Twój,
nad grusz kwitnących sad,
Nad siedem tłustych lat,
nad wód krynicznych zdrój,
nad wszystko uśmiech Twój.

I choć zwariował świat
grosz każąc ciułać nam,
Dziś oddam to co mam
sześć groszy i pięć łat
za kilka z Tobą lat.

W drewno stuk puk,
by dobry Bóg
wciąż łaskawie zerkać chciał
a reszta cóż, nie ważna już,
byłem Ciebie nadal miał.

Nad wszystko miła ma,
stukanie Twe do drzwi,
gdy dzień utoczył krwi,
gdy noc jak hydra zła
nad wszystko Ty i ja.

Choć komorników trzech,
chce dzielić palto me,
choć mają mi za złe
żem popadł w biedy grzech
ja cóż, ja jak Twój śmiech.

W drewno stuk puk…

W drewno stuk puk…

Nad wszystko uśmiech Twój,
nad czterokreślne Cis,
nad w Nowym Jorku bis
nad malin pełen słój,
nad wszystko uśmiech Twój.

I choć zwariował świat,
grosz każąc ciułać nam,
dziś oddam to co mam
sześć groszy i pięć łat
za kilka z Tobą lat.

Nad wszystko uśmiech Twój,

nad grusz kwitnących sad,

Nad siedem tłustych lat,

nad wód krynicznych zdrój,

nad wszystko uśmiech Twój.



I choć zwariował świat

grosz każąc ciułać nam,

Dziś oddam to co mam

sześć groszy i pięć łat

za kilka z Tobą lat.



W drewno stuk puk,

by dobry Bóg

wciąż łaskawie zerkać chciał

a reszta cóż, nie ważna już,

byłem Ciebie nadal miał.



Nad wszystko miła ma,

stukanie Twe do drzwi,

gdy dzień utoczył krwi,

gdy noc jak hydra zła

nad wszystko Ty i ja.



Choć komorników trzech,

chce dzielić palto me,

choć mają mi za złe

żem popadł w biedy grzech

ja cóż, ja jak Twój śmiech.



W drewno stuk puk…



W drewno stuk puk…



Nad wszystko uśmiech Twój,

nad czterokreślne Cis,

nad w Nowym Jorku bis

nad malin pełen słój,

nad wszystko uśmiech Twój.



I choć zwariował świat

grosz każąc ciułać nam,

dziś oddam to co mam

sześć groszy i pięć łat

za kilka z Tobą lat.